Verrassingsuitstap Men – Saint Omer

26 aug 2024
4 minuten om te lezen

Golf is soms ook een watersport

Op 5 juli stapten een 40-tal niets vermoedende mannen van divers pluimage de bus op naar een onbekende bestemming. Luc Mus en Julien Depaepe hadden een verrassingsreis in elkaar gestoken en geen van beiden had vooraf ook maar iets losgelaten naar welk golfterrein we zouden gaan. Tegen de traditie in mochten we zelfs niet raden waar we naartoe gingen. We werden toch wat ongerust, te meer daar Juliën even verstek liet gaan; mogelijk zag hij de bui al hangen ?

Uiteindelijk komen we toe aan de golf van Saint Omer, waar we welgemutst een groepsfoto laten nemen terwijl op de achtergrond de wolken zich onheilspellend samentrekken.

En ja, het was weer zover zoals bijna het ganse voorjaar : de regen begon samen met de eerste afslag van de hole 1 en stopte bij uitholen van de laatste hole 18.

Maar de mannen laten zich niet snel ontmoedigen te meer daar ze zichzelf goed kunnen bedruipen, met nadruk op druipen. We kregen alle soorten regen, motregen, druilregen, stortregen, oude wijven (regen dus). Het is een terrein met weinig waterhindernissen maar op 5 juli was dit één grote waterhindernis. We beleefden dolle waterpret want we ontdekten dat golf ook een watersport kan zijn. Een speciale variant is putten door een watergordijn gevormd door water dat van onze pet droop als we naar beneden keken om te putten. Na hole 18 dook daar ineens de forse gestalte van Luc Mus, als een Neptunus uit de zee, op om ons te laten putten tegen flessen drank, om het vloeibaar te houden.

Na genieten van een frisse pint of eerder een warme koffie gingen we op weg naar een volgende verrassing. Op een prachtig etablissement op de Rode berg stond een stralende Juliën ons onder een ondertussen even stralende zon ons op te wachten met een glaasje bubbels. De sfeer kon niet meer stuk te meer daar we stilaan letterlijk en figuurlijk onder stoom kwamen (ook door de natte golfpakken die stomend droogden onder de zonneschijn).

De dag werd besloten op de thuisbasis met een Honor(é)abele maaltijd en een uitgebreide prizegiving. Het is weer eens bewezen, weer of geen weer, bij de mannen is er altijd een goede sfeer ook mede dankzij de vlekkeloze organisatie van Luc en Julien, waarvoor onze dank. Volgend jaar weer ( weer of geen weer).

Disclaimer : al wat de auteur vermeldt is niet 100 % letterlijk te nemen. Hij bedient zich namelijk soms van de satire, weliswaar beschaafder dan Herman Brusselmans, minder negatief dan Tom Heremans of Koen Meulenare, maar uiteraard wel minder getalenteerd dan voornoemde coryfeeën van de satire.

Dirk Peeters

Saint-Omer

06u45: Op dit vroege uur komen de 46 mannen één voor één binnengedruppeld in het clubhuis van De Palingbeek om er een tas koffie en enkele koffiekoeken naar binnen te werken. Dat was nodig, er stond ons een lange dag te wachten.

Om 7u lichte paniek: de bus was er nog niet. Om 7u15 stond iedereen al met zijn lunchpakket te popelen van ongeduld op de parking waar de bus uiteindelijk toch kwam opdagen. Oef!

Alhoewel iedereen er rotsvast van overtuigd was dat de trip richting Saint-Omer zou leiden, deelden de organisatoren briefjes uit met als bestemming een gloednieuwe golf op 30 km van Arras: Golf du Chateau “Moineau” in “Saint-Julien Le Fôret”.

Gelukkig antwoordde niemand op de vraag wie er al gespeeld had, want Golf Kasteel “Mus” in Saint-“Julien” Le Fôret” bestaat natuurlijk niet.

Groot was de opluchting dat toch Saint-Omer de bestemming bleek te zijn. In flights van 4 werd de heel mooie baan afgehaspeld per buggy in een spelformule Fourball Betterball Stableford.

Vertrouw de Franse meteo-app niet! Het zou ietwat regen rond 11u en dan opklaren naar een goede 19 graden Celsius. We kregen regen van 9u tot 16u45 met 14 graden… Weinigen waren er op gekleed waardoor een 12-tal mannen na 9 holes er de b(r)ui aan gaven en de Tour de France op TV gingen volgen met het nodige vocht er bij. De anderen speelden stoer de 18 holes uit. Terwijl de ene flight in een goede 4 uur rond was waren er toch die er 6 uur voor nodig hadden. Die laatsten waren nog juist op tijd om het puttingspelletje te spelen: putten op flessen bier, wijn en champagne. Ambiance rond de green.

Om 16u45 vertrokken we huiswaarts. Verrassend genoeg draaide de bus richting Rodeberg op in plaats van Ieper. Op het terras Landhuis het Molenhof was immers nog een aperitief voorzien in de vorm van Champagne met lekkere Flandrien Kaas en Noblys worstjes.

Tegen 19u waren we terug in onze vertrouwde golfclub waar Sophie en Honoré ons opwachtten met een Côte a l’os en béarnaisesaus gevolgd door een koffie.

De avond werd, hoe kan het anders, nog afgesloten door enkele stoere mannen aan den toog, inclusief een striptease op de tonen van Joe Cocker’s ‘You can leave your hat on’.

Op de uitgebreide prijsuitreiking gingen de prijzen naar: